Yeni sayfalar açayım istiyorum. Belki de açıyorum...Hiç biri içime sinmiyor ama. Yepyeni bir şeye başlayacaksan yanında geçmişten getirdiğin hiç bir yük taşımamalısın. Ha, taşıyorsan da bunu "yeni bir sayfa" olarak adlandırmamalısın. Eğer ki bir önceki sayfanın etkisinden yarattığın bir tepkiyse mevzu bahis yeni sayfa, o da boka batmıştır zaten.
Her şeye baştan başlayacak takatim yokmuş gibi hissediyorum. Ama istekliyim de. O aptal isteğe mi kulak asmalı yoksa kulağa makul ve mantıklı gelen "sıkıcı" sese mı?
Bazen tertemiz bir şeyler hissediyormuşum gibi geliyor, iyi hissetmemi sağlayan. Peşinden gitmek istiyorum, gidiyorum da. Ardından yine o aptal fikir...
-Bu sadece bir 'yardım çağrısı'. Aslında bunu istemiyorsun bile. Belki de istiyorsun. Hahahahaha! Bunun ne olduğunu anlayabilecek; emin olabilecek durumda bile değilsin."
-Ama onunlayken iyi hissediyorum.
-Sadece 'O'nu arıyor olmayasın. Yani düşündüğün zaman "iyileştin" denebilir bir kaç ay öncesine kıyasla ama o zamanlar sadece 'O'nu istiyordun. Şimdi sadece biraz daha iyileştin, etrafına bakabiliryorsın diye 'O'nu tamamen unuttuğu manasına gelmez bu. Aksine sadece bir imitasyonunu aramaya çalışıyor olabilirsin.
-Hayır! Ben onun yanında farklı hissediyorum. O, şey... O... Sarılıyor bana.
-O zaman başından sonuna kadar haklısın! Düşünsene! Sana sarılan bir kadın... Dahice!
-Aslında...
-Eminim onu kastetmek istememişsindir.
-Daha bitmedi. Biraz daha içip geliyorum!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder